Gerechtshof Den Haag bepaalt in deze casus (https://lnkd.in/gJb7Tqe4) op 12-5-2021 dat de verzoekschriften bewind en mentorschap niet ontvankelijk worden verklaard. De reden hiervoor is dat de verzoeker een revalidatie instelling is en de cliënt niet duurzaam verzorgt of begeleidt.
Ofschoon de wetgever sinds 2014 deze eis in mentorschap heeft later vervallen en deze eis voor bewind nooit van toepassing is geweest, dicht het gerechtshof deze bedoeling wel toe aan de wet.
Interessant is dat het Gerechtshof eerst de conclusie trekt voor mentorschap en deze vervolgens kopieert naar bewind.
En dat is dan weer merkwaardig: want waar mentorschap wettelijk bezien van onbepaalde tijd uitgaat, gaat bewindvoering wettelijk bezien van de mogelijkheid tijdelijkheid uit.
In mijn beleving wordt in de uitspraak compleet aan de mogelijkheid van ‘niet-duurzaamheid’ van bewind voorbijgegaan.
Ik kan mij tal van begeleidende instellingen voorstellen die tijdelijk in de casus aanwezig zijn: revalidatie, begeleid wonen, reclassering, doorstroomhuizen enzovoort. Wanneer deze uitspraak breed wordt toegepast vrees ik voor een stabiele financiële toekomst van vele cliënten. Zeker in het geval van case gedefinieerde problemen als bijvoorbeeld LVB.
Ik hoop niet dat deze uitspraak brede navolging krijgt; het kan veel verstoren in de route van een cliënt naar financiële zelfredzaamheid, schuldenrust, stressbeperking enzovoort. Onnodig te stellen dat dit zijn invloed weer op veel andere leefgebieden heeft…